Ilar kaneloien

Konbentzituta gaude noizbait pentsatu duzuela ilarrak plater batean aurki dezakegun barazkirik aspergarriena dela, eta, gure ustez arrazoia daukazuela esan behar dugu. Gaur erregela hau egiaztatzeko gaitasuna daukan salbuespena azalduko dizuegu.

Bai, gure asmoa da frogatzea ilarrak ere dibertigarriak izan ahal dira, nahiz eta bere forma galdu behar izan. Gaur “ilar kaneloien” errezeta azalduko dizuegu. Errezeta hau ezagutzera apuntatzen zarete? Eta, hobetzera?

Prestaketa aurrera eramateko, hurrengo osagaiak erabiliko ditugu (bi pertsonentzako):

6 kaneloi plaka

125 gramo ilar

Arrautza gogortu bat

Atun lata bat

4 antxoa (edo urdaiazpiko iberikoko xerra bat)

Piper lata bat

Baratxuri atal bat

Olioa, 50 ml.

Esnea, 25 ml.

Elur puntura eramandako zuringo bat

Egingo dugun lehena kaneloi plakak prestatzea izango da, eta, hori egiteko fabrikatzailearen instrukzioak jarraituko ditugu (eta hau izan daitezke: irakitea, beratzen jartzea, etab.). Behin prestatuak, gordeko ditugu.

Segidan, ilarrak jarriko ditugu irakitera gatz apur batekin, eta 10 minutuz utziko ditugu irakiten.

Bitartean, gure kaneloiei lagunduko dien saltsa prestatzen dugu, muselina bat (edo nahiago baduzue, maionesa leun bat). Hori egiteko, irabiagailuaren edalontzian jarriko ditugu: baratxuri atala, gatz apur bat, olioa eta esnea, eta dena irabiatuko dugu saltsa trinko bat lortu arte. Azkenean, elur puntura prestatutako zuringoa gehituko dugu eta berriz, ondo nahastuko dugu (leunki eta beti behetik goian).

Ilarrak prestatuta daudenean, xukatuko ditugu eta bol batean ipiniko ditugu sardexka batekin zapaltzeko. Gero, arrautza gogortua, piperra eta antxoak (edo urdaiazpiko xerra) ondo xehatuak gehituko ditugu eta, berriro, guztia ondo nahastuko eta zapalduko dugu sardexka batarekin.

Animo! Gutxi falta zaizue! Benetan, puntu honetara heltzen zaretenean bakarrik kaneloiak betetzea izango da beharrezkoa errezetarekin amaitzeko eta, hori egiteko, koilara bete bat erabiliko duzue ilar nahastea kaneloien plaketan ipintzeko. Kaneloiak erabat bete geratzea, oso garrantzitsua da.

Azkenik, bakarrik platera aurkeztu beharko duzue, eta, hori egiteko, zer iruditzen zaizue gure proposamena? Muselinarekin bexamel baten itxura bilatzen…

Desberdina eta dibertigarria, ezta?

On egin!

Tandoori Station jatetxea - Madril

Gure ustez, janari indiarra zerbitzatzen duten jatetxe gutxi daude Espainian zehar eta, daudenak, gune espezifiko batzuetan egoten dira normalean. Horregatik, orain dela urte batzuk, Palma de Mallorcan geundela, Baisakhi jatetxera joan ginen janari honen zaporeak ezagutzera. Pasa den astean Madrilera joan ginen asteburua pasatzera eta, han topatu dezakegun eskaintza gastronomikoa hain zabala denez, indiar jatetxe batera joatea erabaki genuen. 

Gure aukera “Tandoori Station” jatetxea izan zen eta, orokorrean, gure gustukoa izan zela aitortu behar dugu.

Jatetxera heldu ginenean, sarreran dagoen zerbitzaria egun batzuk lehenago erreserbatu genuen mahaira arte eraman zigun eta, eserlekua hartu bezain pronto, jatetxearen karta edarien kartarekin batera utzi ziguten. Kartan dastapen menua ere eskaintzen zen eta, irakurritako kritikei kasu egitea erabaki genuenez, dastapen menua eskatzea erabaki genuen.

Kontuan izan behar dugu jatetxearen estiloa metro geltoki batena dela eta, hori dela eta, menua geltokietan banatuta dago, segidan ikusi ahal dezakezuen bezala:

1go geltokia: Aperitiboak

Geltoki honetan lau plater guztira ekarri zizkiguten, lehendabiziko biak azken biekin batera jateko izanda, ikusi ahal duzuen moduan:

• Hasteko, ogi indiarra gaztaz beteta ekarri ziguten. Ogi honek, naan izena jasotzen duena, oso zapore berezia zeuka.

• Ogiarekin batera, hiru saltsa desberdin ekarri zizkiguten, bakoitzak zapore desberdinarekin eta, inportanteena, pikante kopuru desberdinarekin. Saltsa hauen helburua lehenengo geltokiaren plater guztiekin nahastea da, lehenengoa leuna izanez, bigarrena pixka bat gogorra eta, azkena, oso pikantea, ia-ia ahotik sua botatzea eragiten duten saltsa horietariko bat.

• Jarraian, etxeko ohorezko enpanadillak patata, ilar eta espezia pikanteekin beteak ekarri zizkiguten. Plater honek, “Samosa” izena jasotzen duena, goxoa zegoen, baina bere zaporea aldatzen zen segun eta zer saltsa erabiltzen genuen.

• Geltoki honekin amaitzeko, “Pakora” izeneko plater bat ekarri ziguten, hau da, txitxirio irinarekin birrineztatuko barazkiak. Bere zaporea, berriro, oso berezia iruditu zitzaigun.

2garren geltokia: Tandoori

Geltoki honetan bi plater ekarri zizkigutek, eta haien izenak oso arraroak zirela jarraian ikusi ahal dezakezue:

• “Murg ka tikka”, edo oilasko paparra zatitan espezietan beratua eta “Tandoori” labean erreta.  Nahiz eta goxoa egon, gehiago espero genuela aitortu behar dugu.

• “Sheek Kebab”, edo txahal haragi txikitua “Tandoori” labean prestatuta belar eta espezia ugariekin batera. Plater hau frogatzerakoan oso goxoa iruditu zitzaigun baina, berriro, guk espero genuen mugara ez zen heldu.

3garren geltokia: Curryak

Nahiz eta curry batzuk oso pikanteak izan, dudarik gabe afari osoko platerik hoberenak izan ziren. Guztira hiru curry ekarri zizkiguten “Pulau” arrozarekin batera, hau da, basmati arroza kanela, karda-momo, anis puskatu eta azafraiarekin nahastuta curryak jaten genituen aldi berean dastatzeko. Curry guztiak oso goxoak zeuden, baina, ikusiko duzuen moduan, bakoitzak bere berezitasunak zeuzkan.

• Hasteko, “Murghi makhan wali”, edo oilasko, tomate eta espezia currya saltsa leunarekin dastatu genuen. Oso goxoa zegoen eta, gure ustez, bere zaporea oso berezia zen.

• Geroago “Gosht ka roghan josh” izen bitxia zeraman currya dastatu genuen, edo, beste era batean esanda, txahal currya espezia, tomate eta belarrekin. Honi pikantea gehitu behar zaio eta, gure ustez, pikante kopurua pixkatxo bat pasatuta zegoen. 

Azken currya “Malai paneer wala kofta” deitzen zen, eta patata eta gaztazko “haragi-bolak” (haragirik gabekoak) almendra saltsarekin zerbitzatuak. Guretzat, hiruretatik txarrena izan zen.

4garren geltokia: Bidaiaren amaiera

Afaria amaitzeko postreak ekarri zizkiguten. Hauek plater berean zerbitzatuak ekarri zizkiguten, honako hauek izanda. 

• Almibarren prestatuko esneko bizkotxo bolatxoak. Oso bigunak eta goxoak. Bere izena indiarrez? “Gulab jamun”. Arraroa, ezta?

• Pistatxoko izozkia, edo, indiarrez, “Kulfi”. Hitz batekin definitu behar baldin badugu, desberdina izango zen.

Nahiz eta gure gustukoa izan, gauza batzuk hobetu behar direla uste dugu. Hasteko, janari gehiena ez zigun eraman Indiaraino jaten genuen bitartean eta, hau, arraroa egin zitzaigun kontuan izaten baldin badugu Palman izan genuen esperientzian plater guztiekin herrialde horretara joatea bezala izan zela. Honi jatetxearen estiloa gehitu behar zaio, oso polita, baina industrialde batekin antza handia duena eta ez Indiarekin.

Edarien aldetik, menuan ez daude barne eta, aukeren artean, ez daude Indiako edariak, ardoen kasuan gehienak erriorakoak izanda. Zorionez, zerbait desberdinagoa aukeratzeko posibilitatea izan genuen edateko, Australiako ardo zuri bat hautatzen azkenean. Baina, zalantzarik gabe, jatetxe honen arazorik handiena modako lokal bat izatea da, non oso zaila da mahai bat lortzea ez baldin badugu mahaia lehentasunarekin hartzen. Gure kasuan, asteartean larunbaterako hartu genuen tokia, eta 22:30tan afaltzeko aukera eskaini ziguten soilik beste ordutegi guztietan tokirik ez zegoelako. 

Tandoori Station jatetxeko jangela

Portzierto, mahaiak oso txikiak eta oso gertu daude bata besteagatik, eta horrek, jatetxea jendez gainezka baldin badago (pasa den astean bezala) hitz egiteko zailtasunak eragiten ditu. Gure ustez, eskaintzen duten janaria jende pilo bat erakartzen duenez eta zaporea orokorrean ona denez, ez dira gelditu bere janaria oraindik hobeagoa egiteko ideian pentsatzen

Gure kasuan, esperientzia askoz positiboagoa negatiboa baino izan zen, eta, horregatik, bueltatuko ginatekeela esaten dizuegu, eta horregatik gure nota 7,5 puntukoa da.

Erreserbatzea oso gomendagarria denez, hemen uzten dizkizuegu jatetxearen datuak.

Tandoori Station Jatetxea

José Ortega y Gasset, 89-91

28006 Madril (Madril)

Tel.: 91 401 22 28

Ikea Jatetxea - Vitoria-Gasteiz

Guretzat, urteak betetzea poztasuna eragiten digun zerbait da, are gehiago urtebetetzearekin batera hamarkadaz aldatzen baldin badugu. Bi gauzak ospatu behar genituenez, ospakizuna era berezi batean antolatzea pentsatu izan genuen, afari berezi batekin oraindik bereziagoa den toki batean.

Agian horregatik, eta sorpresa moduan antolatuta, gure hiriko jatetxe ospetsu batera joatea erabaki genuen. Izendatuko jatetxea “Restaurante Ikea” da, eta Gasteizko hiriaren sarrera batean kokatuta dago, Castillako ataria kaleko 27 zenbakian hain zuzen ere.

Gainera, jatetxera iritsi bezain laster, ustekabe atsegina hartu genuen… bai, areto arduradunak berotasunez hartu gintuen, gure zamarrak gorde zituen eta mahairaino eraman gintuen lasaitasun osoz.

Aretoa, Javier Mariscal arkitekto ospetsuaren diseinua daramana, baso bateko lasaitasunera garraiatzen gaitu, bere tratatu gabeko egurrarekin estaliak dauden hormekin, argiztapen beroarekin. Sentsazio arraroa izan genuen, “zein ondo gaude hemen” eta “hau ez da guretzat” ideiekin bueltaka aldi berean.

Asier Urbinaren (jatetxe honetako sukaldeko bigarrena) aholku onak jaso eta gero, ‘Ilaski’ destatzeko menua aukeratu genuen. Menu honetan etxeko sarrerako bat, bost plater eta bi postre daude barne, urarekin, ardoarekin (D.O. Rioja Alavesa) eta kafearekin batera, hau guztia 60€ren truke pertsonentzako, BEZa barne.

2013ko abenduan, Ilazki menua honako platerengatik osatuta zegoen:

Sarrerakoa:

• Ogi makilatxoak gazta, erromero eta tatariar saltsarekin.

Platerak:

• Ondo txupitoa abakando kremarekin eta ziazerba espumarekin. Badakigu plater arraroa dirudiela, baina abakando krema eta ziazerba espumaren nahasketa primerakoa da. Horretaz gain, Onddo txupitoa ez da atzera geratzen.

• Alkatxofa frijituen tartaria gari esparrago eta foierekin.

• Bieirak salteatuak leka, baratxuri eta burrata entsaladarekin. Ohorezko matrikulako platera iruditu zitzaigun, bai zaporearen aldetik baita aurkezpenagatik ere.

• Lupia-zatia txangurro krema, tipulazko konpota eta zerba basearekin. Inoiz dastatu dugun lupiarik hoberena honako hau izan zen.

• Idi-zatia labean prestatutako patatekin eta piper konfiturarekin. Plater honetako gauzarik hoberena berarekin batera jateko ekarri zizkiguten gatzak izan ziren, honako hauek Añanako Gatza, gatz ardoztatua, gatz ketua eta Himalaiako gatza izanda.

Postreak:

• Fruta mazedonia cava gelarekin eta mangoko sorbetearekin. Freskagarria eta lurrintsua.

• Gazta izozkia fruitu gorriekin infusionatua. Garratza? Goxoa? Ba bi gauza hauen artean zebilen jokoa, beharrezkoa den neurrian bi kasuetan, hori bai. Amaiera zoragarria menu perfektu batentzat.

Hau guztia gutxi izango balitz, IKEAko langileek gure ospakizunera gehitu nahi izan ziren beti eskertuko ditugun bi keinuekin, bere bi sukaldarien agurrarekin (Iñaki Moya eta Asier Urbina) eta, azkenik, hirugarren postre bat eskainiz sorpresa bezala, marrubi eta txokolatezko pasteltxo bat bi kandelekin batera.

Jatetxe asko ezagutzen ditugu bai Gasteizen baita beste hiri batzuetan ere, eta dudarik gabe esan dezakegu jatetxe honek bisitatu ditugun guztien artean hoberena dela, inongo dudarik gabe. Janaria primerakoa da, zerbitzua oso jatorra eta, horretaz gain, elkar egiten duten talde-lanarekin bezeroak ikus dezake nola saiatzen diren beragan harridura sortzen, poztasuna, azkenik ongizate sentsazio sakon bat eragiten. Hau guztiagatik, argi eta garbi daukagu bueltatuko garela.

Gainera, prezioari buruz hitz egiten baldin badugu, gure ustez azkenean ez da batere garestia kontuan izaten baldin badugu gauza guztiak barne daudela menua eskatzekotan.

Dudarik gabe gomendatzen dizuegu gutxienez bizitzan behin etortzea, gure nota 10 batekoa izanez.

Gogora ezazue mahaia erreserbatzeaz joatea erabakitzen baldin baduzue. Horretarako, hemen jatetxearen datuak utziko dizkizuegu.

IKEA Jatetxea

Castillako atariaren Kalea, 27.

01007 Gasteiz (Araba)

Tel.: 945 144 747

Risotto beltza txibiarekin eta ganbekin

Badakizue risottoa edo saldatsu arroza asko gustatzen zaigula etxean, zapore konbinazio asko onartzen dituelako, bere prestaketa prozesua nahiko erraza delako eta, gainera, orokorrean mundu guztiari gustatzen zaiolako.

Aurreko egunean, zerbait berria probatzeko gogo handia genuenez, gure arroza errezeta errepertorioa pixkatxo bat berritzea erabaki genuen. Gaur azaltzen dizuegun arroz beltz honen errezeta azkenean aukeratu genuena izan zen. Mahaian arrakasta handia lortu zuenez, gure errezeta segidan azalduko dizuegu.

Bi pertsonentzako prestatu nahi baldin badugu honako errezeta hau, hurrengo osagaiak erabiliko ditugu:

200 g. arroz biribila edo arborioa

Txibi ertain bat

2 txibi tintako poltsa

6 ganba

Tipula erdia

Piper gorri erdia

Tomate txiki bat

Ardo zuri edalontzi erdia

750 ml arrain salda

Perrexil freskoko sorta bat

Gatza, piperbeltza eta olioa

Hasieran egingo duguna txibia ondo garbitzea izango da, bere tinta katilu txikian gordez txibi tintako poltsekin batera. Jarraian, ganbak ondo garbituko ditugu, bere buruak eta oskola atal haragidunetik bananduz. Parte haragitsuak gordeko ditugu plater batean gaztarekin, piperbeltzarekin eta olioarekin batera.

Hori eginda dagoenean, arrain salda jarriko dugu berotzera. Salda berotzen den bitartean, tipula erdia txikituko dugu eta laukitxo txikietan moztuko dugu txibia. Dena gordeko dugu.

Dena prestatuta daukagunean, eltze zabal bat jarriko dugu sutan olio koilarakada pare batekin. Olioa beroa dagoenean, tipula prestatuko dugu su txikitan. Minutu batzuk pasatzen direnean, txibi kubotxoak gehituko ditugu gatz apur batekin. Minutu pare batez urreztatuko ditugu ondo nahastuz.

Minutu pare hori agortzen denean, ardoa gehituko dugu eta ondo nahastuko dugu erdira eraman arte. Hau gertatzen denean, arroza gehituko dugu eta, berriz, ondo nahastuko dugu. Behin guztia nahasita eta arroza berotuta, salda gehituko dugu arroza estali arte. Tenperatura hartzen duenean, txibi tinta gehituko dugu eta ondo nahastuko dugu.

Hemendik aurrera, arrozak salda edaten duen bakoitzean berriro saldarekin estaliko dugu. Hori hiru aldiz egingo dugu egosketan zehar. Hamabi minutu ondoren (gutxi gora behera), arroza prest egongo da atseden hartzeko. Hori egiteko, eltzea estaliko dugu eta sutatik baztertu dugu.

Atsedena hartzen duen bitartean, piperra eta tomatea ondo txikituko ditugu eta zartagin batean dena prestatuko dugu gatza eta piperbeltz apur batekin. Sutan utziko dugu, gutxi gora behera, hamar minutuz. Azkenik, beso irabiagailuagatik pasatuko dugu saltsa bat lortu arte.

Amaitzeko, eta platera aurkeztea falta zaigula kontuan izanda, ganbak plantxagatik pasatuko ditugu, minutu bat alde bakoitzeko eta kitto.

Etxean, horrela geratu zitzaigun:

Zer iruditzen zaizue?

On egin!

Nizan non jan?

Marseillatik gure ibilbide turistikoa amaitu genuenean egun batzuk ondoren, bidaiarekin jarraitu genuen PACA lurraldeagatik (Provence –Alpes -Côte d’Azur eskualdea) Nizako hiri zoragarri eta mediterraneora iristeko. Han egiaztatu ahal izan genuen, Nizardoak (Niçoises) italiarragoak frantziarrak baino direla.

Nizako kaleetatik zehar egin genuen gure ibilbide gastronomikoa hemendik hasiko dugu. Gurekin etortzeko gogoekin?

Attimi

Massena enparantzan bertan kokatuta dago (10 zenbakian zehazki), Nizako bizitzaren gune neuralgiko bat, “Vieux Port”-etik oso hurbil. Han pizzeria moderno eta handi honekin topo egin genuen, beti jendez beteta dagoena. Jatetxeak pizza biologikoko karta zabal bat dauka (12 eurogatik pizza bakoitza kasu gehienetan), pasta eta entsaladak. Gu afari zoragarri batengatik gozatu genuen, kalitatezko janariarekin, giroa politarekin eta gainera, posta-txartel kokapen batekin. Horretaz gain, hau guztia izan genuen 15 eurogatik pertsonentzako.

Athmosphere Café

Nizako alde zaharrean (“Vieux Nice”), bizitzaz betetako plaza bitxi bat aurkitzen dugu, non, jatetxe pilo bat egoteaz gain, goizak loreen azoka irudi koloredun bat ikusteko aukera ematen digu. Bai, Cours Saleya enparantza ospetsuaz hitz egiten ari gara. Enparantzaren 36 zenbakian “Athmosphere kafetegia” aurki dezakegu, hau da, argi eta garbi turistari orientatutako jatetxe batekin, non “plat du jour” jan dezakegu 17 eurogatik.

Nahiz eta ondo jan, tratu hotz eta desatseginak (bai zerbitzarien, bai jabeen aldetik) esperientzia txarra eman zigun. Honengatik, ez dugu gomendatzen.

Lou Pastrouil

Nizako Justizia Jauregi ikusgarri metro gutxitara (alde zaharreko bihotzean), “Lou Pastrouil Restaurant” izeneko jatetxe bat aurkitzen dugu baina, kasu honetan, lokalak taberna bat jatetxe bat baino gehiago dirudi. Jatetxeak karta eta “plat du jour” eskaintzen dizkigu eta, oraingo honetan, karta aukeratzea erabaki genuen, prezio onargarri baten truke Nizako plater tipikoak frogatzeko aukera ematen zigulako.

Barazki beteak

Azkenean aukeratu genituen rabioliak haragi saltsarekin eta barazki beteak. Dena primeran zegoen, bai prestaketan bai aurkezpenean. Zerbitzua ondo egon zen ere, oso jatorra eta beti gure zalantzak argitzeko prest. Erabat gomendagarria.