Gazta-pastela

Zer Arraio!! Azkenean nire iritzia aldatu beharko dut, haien azken postreak oso ondo atera direlako, joan den hilean ogi-torradak eta joan den larunbatean gazta-pastela. Baina beno, niretzat askoz hobeto.. hmm.... usain hori...

Egia esateko, gaurko errezetak aldaera asko dauzka, baina nire iritziz, haiek egin zutena, errazena da, baina kontuz! Nire jabeei pastela kristorena gustatu zitzaien (nik ezin nuen dastatu, badakizue haien iritzia: “ janari hau ez da katutxoentzat “ ).

Osagaiak hauek dira:

225 gr. Igurtziko gazta
2 jogurt natural
Limoizko jogurt bat
3 arrautza
7 azukre koilarakada
3 irin koilarakada


Hasteko, errezetaren zailena egin zuten: zuringoak elur-punturaino irabiatu zituzten, eta noski horretarako, gorringoa eta zuringoa banatu zituzten, bol batean gorringoak ipini zituzten, beste aldean, zuringoak gorde zituzten. Banatu zituztenean, bola zuringoekin hartu zuten eta zuringoak elur-punturaino irabiatu zituzten, irabiagailua erabiliz.

Zuringoak elur-punturaino iritsi zirenean, beste bol batean ipini zituzten: igurtziko gazta, jogurt guztiak, hiru gorringoak, azukrea eta irina, eta dena nahastu zuten, hasieran sardexkarekin eta azkenean irabiagailuarekin.

Guztia ondo nahastuta zegoenean, zuringoak elur-punturaino eramanak gehitu zituzten eta berriz, guztia nahastu zuten irabiagailuarekin, ore uniforme bat (eta pikorrik gabe) lortu arte.

Azkenik, labeko molde batean orea ipini zuten, labea aurretik berotu eta gero. 35 minutu egon zen labean, 180 gradutara ipinita.

Hori da itxura ona, gainera dekoratuta marrubiekin, baietz?

Matxete Erretegia - Vitoria-Gasteiz

Aitzaki bat, bakarrik aitzaki bat behar dute kanpora afaltzera ateratzeko! Eta, asteburu honetan aitzakia bat izatea lortu zuten. Joan den larunbatean kanpora joan ziren afaltzeko, eta, noski, ni etxean geratu nintzen, kiribilduta, telebista aurrean.

Okasio horretan, zerbait berezia bilatu zuten, leku ezezagun bat haientzat. Ez zen hain zaila, haiek jatetxe gutxi ezagutzen dituztelako, eta, dudarik gabe, beste jatetxe baten platerak dastatu zituzten. Matxete erretegia aukeratu izan zen.

Iritsia oso erraza izan zen, alde zaharrerantz joan ziren baina bere inguruan geratu ziren, Aihotz enparantzaren 4 zenbakian (edo Matxete enparantza) hain zuzen ere.

Itzuli zirenean "Matxete erretegia" oso polita zela esaten zuten; etxe zahar batean dago, baina primeran berrituta dago, hau da, jatetxeak mantentzen du bere zahar estiloa, baina material berriekin konbinatuta (argiak, egurrak, aire girotua, ke-erauzgailua, eta abar oso modernoak dira) erosotasuna lortzeko (egia esateko, jatetxea ikusteko izugarrizko gogoa daukat).

Jatetxeak menu batzuk dauzka, baina bakarrik taldeentzat (uste dut, lau pertsona baino gehiago), eta haiek bi zirenez (Lastima! :P Hori niri etxean usteagatik gertatzen zaie! Beno, nire presentzia eta txakurrarena beharrezkoa izango zen menua jateko…), karta eskatu behar izan zuten, baina beno, uste dut, aukera oso ona egin zutela. Ezetz? Ba, begira ezazue zein goxoak diren plater hauek:

Hasierako platerrak:
Hestebete iberikoko taula (urdaiazpikoa, txorizoa, solomoa, ...)
Perretxiko-nahaskia

Plater nagusiak:
Foie freskoa Oportoko saltsarekin.
Azpizunarekin egindako hostopila foie freskoarekin.

Postreak:
Goxua
Arroz-esneko moussa


Eta gainera, ardo ontze berezi batekin jan zituzten plater hauek: “ Marques de Vitoria ” (2006ko.). Zelako aurpegia!!

Uste dut, "Matxete erretegia" asko gustatzen zaiela, Gasteizko jatetxerik onena ez dela (orain arte, uste dut, Gasteizko jatetxerik onena "El Portalón" dela), baina beno, aukera ona da afari bat egiteko (afari erromantiko bat edo taldeko afari bat egiteko, baita zerbait ospatzeko ere).

Hala eta guztiz ere, jatetxe hau eskaintzen digun janaria oso, oso goxoa da. Horretaz gain, bertan lan egiten duten zerbitzariak profesionaltasun handiz egiten dute bere lana eta jatetxearen prezioak, nahiz eta merkeak ez izan, ez dira beste jatetxe famatuetan kobratzen dituztenak bezain garestiak. Gutxienez, hau guztia esan zuten nire jabeak etxera ailegatu zirenean.

Nire jabeen iritziz, jatetxe honetara ez joatea bekatu handi bat da. Horregatik, nik gomendatzen dizuet jatetxe hau bisitatzea. Benetan, asko merezi du!

Animatzen zaretenerako, hemen uzten dizkizuet leku honen datuak.



"Asador Matxete Erretegia"
Aihotz enparantza, 4
01001 Vitoria-Gasteiz
Telefonoak: 945 131821 – 945 149385

Ogi-torradak

Nik beti esaten nuen haiek ez zekitela postreak egiten. Baina, azken bolada honetan, ezin izango dut apustu egin nire bibote maitagarriak, asko hobetu baitute jaki mota hau egiten. Han nabaria da hobekuntza, ezen nire inpultsoak kontrolatzea izugarri kostatzen zait.

Orain dela egun batzuk, lehenengo aldiz, ogi-torradak (Teresa Santuaren ogi-torrada) egitera ausartu ziren, eta egia esateko, uste dut azken emaitza hobezina izan zela.

Hurrengo osagaiak erabili zituzten:

Aurreko eguneko ogi bat (haiek moldeko ogia berezi bat erabiltzen dute)
Esne litro bat
Kanela-zotz zati bat
Limoi bat (edo laranja)
3 Arrauts
Olioa
Azukrea
Kanela

Ontzi batean (edo eltze txiki batean) esnea, kanela-zotza, limoiaren azala (haiek laranjaren azala ipini zuten, baina beno) eta azukreko bost edo sei koilarakada ipini zituzten berotzeko 10 minutuz. Gero, kanela-zotz eta limoaren azala kendu zituzten.

Segidan, zartagin bat olio askorekin suan ipini zuten eta, bitartean, bol batean, arrautzak irabiatu zituzten.

Olioa berotu zenean, ogi-zatiak hartu zituzten eta esnearekin batera ipini zituzten, ogia han zuen esne guztia har zezala eta, hau egin eta gero, kontu handiz arrautzaztatu zituzten. Hau egin eta gero, ogi-torradak frijitzen hasi ziren eta, urre kolorea hartu zutenean, sutatik kendu zituzten.

Prozesu hau errepikatu zuten esnerik gabe (edo ogirik gabe, ez dut oso ondo gogoratzen…Janariaren usaina sumatzen nenbilen eta) geratu arte. Zelako itxura ona zeukaten!

Naiz eta aurkezpena oso polita ez izan, gozo hauen zaporea benetan harrigarria zen. Gauza horrela geratu zen.





Ikusten duzuenez, plater honen zailtasuna ez da oso altua. Uste dut hurrengo batean nik egingo ditudala. Ausartzen zarete?

Patata-tortilla

Gasteizera iritsi naizenean, pixka bat harritu nintzen, hemen jendeak “Joango gara tortilla-pintxo bat hartzera?” edo “Zein onak dira tortilla-pintxoak!” asko esaten duelako, baina beno, tortilla nola egiten dituzten ikusi nuenean oso erraza zela jakin nuen eta, gainera, usain ona botatzen zuten. Ains, zelako gogoak dauzkat tortilla bat dastatzeko!

Uste dut mota asko daudela (adibidez: beteak, bete gabe, solairu batzuekin, eta abar), nahiz eta gaur famatuena azalduko dizuet: patata-tortilla (hori bai, tipula-ukituarekin).

Bere osagaiak dira:

4 Arrautza
3 Patata ertainak
½ Tipula (bakoitzaren arabera)
Esne koilarakada bat
Gatza
Olioa

Hasteko, patatak lumatu eta moztu zituzten tira moduan. Segidan, zartagin bat olio askorekin ipini zuten su gogorrean, olioa berotu behar baita. Olioa tenperatura altua lortu zuenean, sua jaitsi zuten eta patatak zartaginera bota zituzten, pixkanaka, pixkanaka egosteko.

Patatak egosten ziren bitartean, tipula moztu zuten eta, minutu batzuk pasa eta gero, tipula zartaginean gehitu zuten, patatekin batera.

Arrautzak bol batean irabiatu zituzten, gatza gehitu zuten eta... isil zaitezte, hau sekretu bat da: esne koilarakada bat gehitu zuten.

Patatak prest zeudenean, hau da, eginak, baina uxterrak, (ezin dute krazka egin) eta tipula karamelatuta, denak katilu batean gehitu zituzten eta ondo nahastu zuten.

Azkenean, olio koilarakada bat ipini zuten zartaginean, olioa beroa zegoenean, osagai guztiak nahastuta ipini zituzten eta han minutu batzuk utzi zituzten, ondo egosteko. Denbora hori pasa eta gero, plater handi batekin tortillari bira eman zioten eta minutu pare bat gehiago utzi zuen egosi bitartean.

Honen polita geratu zen:




Errazak, goxoak eta… biboteak milikatzeko.

Portalón jatetxea - Vitoria-Gasteiz

Edozein aitzakia balio die afaltzera ateratzeko eta niri etxean ‘kikilduta’ uzteko telebistaren aurrean... itzalita, hori bai. Beno, barru-barruan ez diet kritikatzen, batzuetan pentsatzen dut nire markako pentsua aldatu ahal izango banu arrain plater goxo eta on batengatik, egingo nuela, baina…

Aspalditik aitzaki on bat bilatzen zuten "El Portalón" jatetxean erreserba bat egiteko, baina beti zerbait aurkitzen zuten atzeratzeko, beno beti ez, orain dela hilabete bat (gutxi gorabehera) egun ezin hobea aurkitu zuten. Azkenean, aitzakia bere urteurrena ospatzea izan zen, ains... maitaleak!

Dirudienez, "El Portalón" jatetxea Gasteizko jatetxerik adierazgarrienetakoa da; Santa Mariako Katedralaren aurrean kokatuta dago eta, hasieran, “Postako etxea” izan zen, XV. Mendean irekia. Baina beno, hemen historia utziko dut historia gehiago dakien beste pertsona batentzat, eta nik nire gauzak eskainiko ditut, hau da, kritika bat egingo dut, baina uste dut ezin ditudala gauza gehiegi zirikatu afaria amaitu eta gero ekarri zuten aurpegia aztertu eta gero.

Jatetxeak dastatzeko menu batzuk dauzka, 35€ eta 60€ bitartean balio dutenak. Gainera, larunbat bat hilero afari bat antzerkiarekin egiten dute. Haiek hain originalak ez ziren izan, eta azkenean “Sukalde menua” aukeratu zuten, eta beno, uste dut bapo jan zutela, bestela, begira ezazue:

Hasteko:

Urdaiazpiko iberikoa (usaina aditzen dut.... ai ama, ze gozoa!)
Foie mi-cuit fruitu-marmeladarekin
Izokin marinatuta zatiak kaparrondo kremarekin (Hau nahi dut!!)

Lehenengo platerrak:

Itsaskia (hiru ganba eta zigala bat brasetan....... miau!!)
Arabako babarrun pikart (bere sakramentuekin.... zelako atsegina!)

Plater nagusiak:

Itsas zapoa labean (Joan nahi dut! Zergatik hori egiten zidan?)
Azpizuna brasetan



Postreak eta kafea



Eta, zeintzuk izan ziren menu honen eragozpenak? Beno, ba... azpizunera iritzi zirenean ia urdail-gehigarri bat eskatu behar izan zuten, janez gainezka zeudelako. Ah! Eta, gainera, ardoa B.E.Z.a bezalakoa zen... menuan ez zegoen sartuta, baina haiek soluzioa aurkitu zuten “Arabako Errioxa” erreserba bat eskatuz… bikaina zegoen!






Esan zuten arabera: "El Portalón"-en jatea beste garai batean jatea bezalakoa da, zerbait berezia: kalitate onena janariagatik, bere giroagatik, bere historiagatik, etab. Bere harri zaharren artean, norberak hiriko zaratatik baztertzen da, gurdi zahar bat jatetxeko portaloietik sartzen ikustea esperoz.

Haien hitzak erabiliz, “El Portalón bisitatu dugun jatetxerik onena da”.

Nahiz eta, jatetxea handia izan (bi jangela handiak dauzka eta hiru pixka bat txikiak... hauek, bereziak eta esklusiboak dira), aldez aurretik erreserbatzea komeni da, beraz, hemen bere helbidea uzten dugu:


“Restaurante El Portalón”
Hedegile kalea 147 – 149
01001 Gasteiz

Telefono: 945142755