Patata-tortilla

Gasteizera iritsi naizenean, pixka bat harritu nintzen, hemen jendeak “Joango gara tortilla-pintxo bat hartzera?” edo “Zein onak dira tortilla-pintxoak!” asko esaten duelako, baina beno, tortilla nola egiten dituzten ikusi nuenean oso erraza zela jakin nuen eta, gainera, usain ona botatzen zuten. Ains, zelako gogoak dauzkat tortilla bat dastatzeko!

Uste dut mota asko daudela (adibidez: beteak, bete gabe, solairu batzuekin, eta abar), nahiz eta gaur famatuena azalduko dizuet: patata-tortilla (hori bai, tipula-ukituarekin).

Bere osagaiak dira:

4 Arrautza
3 Patata ertainak
½ Tipula (bakoitzaren arabera)
Esne koilarakada bat
Gatza
Olioa

Hasteko, patatak lumatu eta moztu zituzten tira moduan. Segidan, zartagin bat olio askorekin ipini zuten su gogorrean, olioa berotu behar baita. Olioa tenperatura altua lortu zuenean, sua jaitsi zuten eta patatak zartaginera bota zituzten, pixkanaka, pixkanaka egosteko.

Patatak egosten ziren bitartean, tipula moztu zuten eta, minutu batzuk pasa eta gero, tipula zartaginean gehitu zuten, patatekin batera.

Arrautzak bol batean irabiatu zituzten, gatza gehitu zuten eta... isil zaitezte, hau sekretu bat da: esne koilarakada bat gehitu zuten.

Patatak prest zeudenean, hau da, eginak, baina uxterrak, (ezin dute krazka egin) eta tipula karamelatuta, denak katilu batean gehitu zituzten eta ondo nahastu zuten.

Azkenean, olio koilarakada bat ipini zuten zartaginean, olioa beroa zegoenean, osagai guztiak nahastuta ipini zituzten eta han minutu batzuk utzi zituzten, ondo egosteko. Denbora hori pasa eta gero, plater handi batekin tortillari bira eman zioten eta minutu pare bat gehiago utzi zuen egosi bitartean.

Honen polita geratu zen:




Errazak, goxoak eta… biboteak milikatzeko.

Portalón jatetxea - Vitoria-Gasteiz

Edozein aitzakia balio die afaltzera ateratzeko eta niri etxean ‘kikilduta’ uzteko telebistaren aurrean... itzalita, hori bai. Beno, barru-barruan ez diet kritikatzen, batzuetan pentsatzen dut nire markako pentsua aldatu ahal izango banu arrain plater goxo eta on batengatik, egingo nuela, baina…

Aspalditik aitzaki on bat bilatzen zuten "El Portalón" jatetxean erreserba bat egiteko, baina beti zerbait aurkitzen zuten atzeratzeko, beno beti ez, orain dela hilabete bat (gutxi gorabehera) egun ezin hobea aurkitu zuten. Azkenean, aitzakia bere urteurrena ospatzea izan zen, ains... maitaleak!

Dirudienez, "El Portalón" jatetxea Gasteizko jatetxerik adierazgarrienetakoa da; Santa Mariako Katedralaren aurrean kokatuta dago eta, hasieran, “Postako etxea” izan zen, XV. Mendean irekia. Baina beno, hemen historia utziko dut historia gehiago dakien beste pertsona batentzat, eta nik nire gauzak eskainiko ditut, hau da, kritika bat egingo dut, baina uste dut ezin ditudala gauza gehiegi zirikatu afaria amaitu eta gero ekarri zuten aurpegia aztertu eta gero.

Jatetxeak dastatzeko menu batzuk dauzka, 35€ eta 60€ bitartean balio dutenak. Gainera, larunbat bat hilero afari bat antzerkiarekin egiten dute. Haiek hain originalak ez ziren izan, eta azkenean “Sukalde menua” aukeratu zuten, eta beno, uste dut bapo jan zutela, bestela, begira ezazue:

Hasteko:

Urdaiazpiko iberikoa (usaina aditzen dut.... ai ama, ze gozoa!)
Foie mi-cuit fruitu-marmeladarekin
Izokin marinatuta zatiak kaparrondo kremarekin (Hau nahi dut!!)

Lehenengo platerrak:

Itsaskia (hiru ganba eta zigala bat brasetan....... miau!!)
Arabako babarrun pikart (bere sakramentuekin.... zelako atsegina!)

Plater nagusiak:

Itsas zapoa labean (Joan nahi dut! Zergatik hori egiten zidan?)
Azpizuna brasetan



Postreak eta kafea



Eta, zeintzuk izan ziren menu honen eragozpenak? Beno, ba... azpizunera iritzi zirenean ia urdail-gehigarri bat eskatu behar izan zuten, janez gainezka zeudelako. Ah! Eta, gainera, ardoa B.E.Z.a bezalakoa zen... menuan ez zegoen sartuta, baina haiek soluzioa aurkitu zuten “Arabako Errioxa” erreserba bat eskatuz… bikaina zegoen!






Esan zuten arabera: "El Portalón"-en jatea beste garai batean jatea bezalakoa da, zerbait berezia: kalitate onena janariagatik, bere giroagatik, bere historiagatik, etab. Bere harri zaharren artean, norberak hiriko zaratatik baztertzen da, gurdi zahar bat jatetxeko portaloietik sartzen ikustea esperoz.

Haien hitzak erabiliz, “El Portalón bisitatu dugun jatetxerik onena da”.

Nahiz eta, jatetxea handia izan (bi jangela handiak dauzka eta hiru pixka bat txikiak... hauek, bereziak eta esklusiboak dira), aldez aurretik erreserbatzea komeni da, beraz, hemen bere helbidea uzten dugu:


“Restaurante El Portalón”
Hedegile kalea 147 – 149
01001 Gasteiz

Telefono: 945142755

Izokin eta gaztaren biribilkitxoak

Miauuu!! Hori da plater bat hain erraza, hori! Beno, erraza eta goxoa, eta gainera, nire osagaia gustukoena dauka: izokina!

Begira ezazue, zein onak diren osagaiak:

200 gr. izokin ketua.
Erretilutxo bat gatza igurzterako
Pakete bat olata
Oregano

Osagaiekin hauek plater batek zaila ahal ditu? Zaila izan daiteke plater bat osagai hauekin? Ez, noski, baina oso goxoa da, eta gainera, oso erraza da prestatzeko.

Hartu ezazue olata bat, gainean izokin-xerra ipini ezazue eta segidan espatula batekin, izokina gatzaz igurtzi behar duzue. Azkenean, oreganoz hautseztatu. Behin denak eginez gero, olata biribilkatu behar duzue.

Logikoki, prozesu hau errepikatu behar duzue olatak edo izokina agortu arte. Beno, eta izokin zati bat sobera daukazue eta, katutxo polit bat ni bezala hurbil daukazue... ains...

Beno, azkenik, labeko erretilu batean biribilkiak ipini behar dituzue, labea aurretik berotu eta gero. Bakarrik egongo dira labean 10 minutu, edo urre-koloreko hartu arte.

Hori da itxura ona, baietz?






Uste dut, hau Gabonetarako aukera on bat dela, arrakasta edukiko duzue!

Albéniz Jatetxea - Vitoria-Gasteiz

Hau egiten dutenean, hilko nituzke, eta ez kanpora jatera joaten direlako, baizik eta niri hemen uzten naute, erabat ahaztuta, etxean dagoen sofa berotzen eta telebista (itzalita) ikusten!

Laburbilduz, pasaden asteburuan Albéniz jatetxera joan ziren, baina, egia esateko, uste dut etxean hobeto egon nintzela, arrainak ez zituzten jan eta (grr... nire janaria gustukoena).

Beno, ni Gasteizen bizi naiz (bai, haiek ere bai), eta ‘Albéniz jatetxea’ hiriaren erdian dago (Aldapa kalean, edo esaten dute formal, Erregeko atea kalean), horregatik, bere lekualdaketa jatetxera joateko motza izan zen.

Albéniz jatetxea, pixka bat bitxia da. Haiek iritsi zirenean, memento batetik pentsatu zuten, betiko taberna batean jan behar zutela (ez da harritzeko kontua, Albéniz jatetxea laurogei urte baino gehiago darama Gasteizen, bere ateak 1920an ireki ziren), baina beno, hori bakarik hasieran izan zen, laster jangelara eraman zituzten.

Uste dut, jatetxea oso handia ez dela, (60-70 pertsona sartzen dira han, baina uste dut, katu gehiago sartuko direla han… ala ez?). Han, eseri zirenean, jateko eta edateko zer nahi zuten galdetu zieten. Jai eguna zenez, bakarrik karta eta taldeko menuak eskaintzen zituzten, eta, 5 pertsona joan zirenez, taldeko menua eskatu zuten, plater hauek guztiarekin:

Hasteko:

- Ahatezko patea ozpin pepinoekin
- Urdaiazpiko iberikoa (Oso goxoa izango zen… Oraindik gogoratzen dut urdaiazpiko pakete bat hartu eta jan nuenean…)
- Porru konfitatuak.
- Perretxiko-nahaskia.
- Otarrainxkak plantxan. (Ze goxoak, ze goxoak, eta ze gogoak dauzkat!)

Plater printzipala:

- Txekorrezko azpizuna plantxan pimenta saltsarekin, pikilloko piperrekin eta patata frijituekin. (Azpizuna oso ona zegoela diote, naiz eta pimenta saltsa izena bakarrik izan eta patata frijituak, nahiz eta ondo eginak egon, izoztuak ziren.

Postreak:

- Teilak arroz esnearekin (dirudienez, oso goxoa zegoen, oraindik ezpainetan zaporea bilatzen dago eta.
- Gasteiz tarta (Arrakastatsua izan da ere, bestea oraindik aurpegian postrearen osagai batzuk darama)

Esan dutenez, menuan plater gehiago zeuden, eta aukera guztietatik, nik mihi-arraina aukeratuko nuke, baina haiek haragia nahiago dutenez…

Joan eta gero, uste dut ez dela haiek gustukoen daukaten jatetxea, Gasteizko “Ristorante l’oliva” eta “Olarizu Jatetxea” nahiago dituztelako, baita Manresako “Sakura japoniar jatetxea” eta “La Creperia” ere.

Nire jabeak jatetxeari ipinitako puntuazioak hauek dira: Lokalari 7 puntu (xumea, garbia eta zainduta), janariari 7,75 puntu (tradizionala eta berrikuntzarik gabekoa, baina kalitate handikoa), zerbitzuari 6 puntu (jatetxe motarako zuzena, besterik gabe) eta kalitate-prezio harremanari 7 puntu (35€ jai egun batean eskaintzen den menu batengatik, ez dago hain gaizki). Puntuazioa jatetxerako 6,9 puntukoa da, batez beste.

Joateko gogoak baldin badituzue, hemen uzten dizkizuet datuak:

“Albéniz Jatetxea”
c/ Portal del Rey, 9
Vitoria-Gasteiz

Teléfono: 945 25 66 85

Zerbaren orri-mamiak izokinarekin

Izokina! Buahhh... Duela asko haiek hain goxoa den gauza bat ez zutela prestatzen. Nahiz eta askotan ez dute egin, hau egin zutenean haiek esan zuten “Zerbaren orri-mamiak izokinarekin”, bizio handia direla; zuek ikusiko duzue.

Ezer baino lehen, hurrengo osagaiak prestatu zituzten:

5 edo 6 zarbaren orri, bere zurtoin lodiarekin.
½ gaztako ziria
200gr. izokin ketua
Arrautza bat
½ tipula
Baratxuri-atal bat
Edalontzi bat ardo zuria
Irina, olioa, perrexila eta gatza.

Esan dizuet goxoa daudela? Bai? Ba daude!!

Lehenik, zerbaren orri-mamiak garbitu zituzten, orri eta zurtoinaren hariak kendu zituzten ganibetarekin. Segidan, zurtoinak moztu zituzten (gutxi gorabehera, 5 edo 6 zentimetroko neurriarekin) eta ipini zituzten kazola batean ur gaziarekin.

Erakin bitartean, zerbaren orriak garbitu eta moztu zituzten, eta beste kazola batean jarri zituzten.

Kazolak sutan utzi zituzten 15 minutuz.

15 minutu pasa eta gero, zerbaren orri-mamiak xukatu zituzten. Irakingo ura gordatu zuten katilu batean, aurrerago erabiltzeko.

Zerbaren orri-mamiak irakin eta gero, ahamentxo-gozoak egiten zituzten, hasieran orri-mami zati bat, izokin zati bat, gazta zati bat, eta beste orri-mami zati bat ahamentxoa bukatzeko. Jarraian irineztatu zuten eta ahamentxoak arrautsetik pasatu zituzten. Azkenean zartagin batean olio beroarekin, ahamentxoak ipini zituzten, arrautzaztatu on egiteko.

Arrautza-irinetatik pasatu eta gero, orri-mamiak paper-xukagarrian ipini zituzten. Soberan dagoen olioa kentzen zen bitartean, saltsa bat prestatzera pasatu ziren.

Arrautza bat jarri zuten kazola batean gaztarekin, arrautza gogortu bat egiteko.

Baratxuria eta tipula txikitu zuten eta azkenean ipini zituzten zartagin batean su txikitan. Bere kolorea aldatu zutenean, irin koilarakada bat gehitu zuten eta ondo nahasten zuten. Jarraian edalontzi bat ardo eta egosiaren orri-mamietako ura gehitu zituzten, eta ondo nahastu zuten, saltsa mehea lortzeko. Lortu zutenean, zerbaren orri-mamiak arrautza-irinetatik pasatutak gehitu zituzten, eta dena utzi zuten 5 minutu su txikian.

Azkenik, arrautza gogortu txikitu eta gehitu zuten platerakoan dekorazio moduan.

Platera prestatuta zegoenean, horrela geratu zen:




Animatu zaitezte! Hau oso plater erraza eta goxo-goxoa da, biboteak miazkatzeko. Miauuu!!