Hau egiten dutenean, hilko nituzke, eta ez kanpora jatera joaten direlako, baizik eta niri hemen uzten naute, erabat ahaztuta, etxean dagoen sofa berotzen eta telebista (itzalita) ikusten!
Laburbilduz, pasaden asteburuan Albéniz jatetxera joan ziren, baina, egia esateko, uste dut etxean hobeto egon nintzela, arrainak ez zituzten jan eta (grr... nire janaria gustukoena).
Beno, ni Gasteizen bizi naiz (bai, haiek ere bai), eta ‘Albéniz jatetxea’ hiriaren erdian dago (Aldapa kalean, edo esaten dute formal, Erregeko atea kalean), horregatik, bere lekualdaketa jatetxera joateko motza izan zen.
Albéniz jatetxea, pixka bat bitxia da. Haiek iritsi zirenean, memento batetik pentsatu zuten, betiko taberna batean jan behar zutela (ez da harritzeko kontua, Albéniz jatetxea laurogei urte baino gehiago darama Gasteizen, bere ateak 1920an ireki ziren), baina beno, hori bakarik hasieran izan zen, laster jangelara eraman zituzten.
Uste dut, jatetxea oso handia ez dela, (60-70 pertsona sartzen dira han, baina uste dut, katu gehiago sartuko direla han… ala ez?). Han, eseri zirenean, jateko eta edateko zer nahi zuten galdetu zieten. Jai eguna zenez, bakarrik karta eta taldeko menuak eskaintzen zituzten, eta, 5 pertsona joan zirenez, taldeko menua eskatu zuten, plater hauek guztiarekin:
Hasteko:
- Ahatezko patea ozpin pepinoekin
- Urdaiazpiko iberikoa (Oso goxoa izango zen… Oraindik gogoratzen dut urdaiazpiko pakete bat hartu eta jan nuenean…)
- Porru konfitatuak.
- Perretxiko-nahaskia.
- Otarrainxkak plantxan. (Ze goxoak, ze goxoak, eta ze gogoak dauzkat!)
Plater printzipala:
- Txekorrezko azpizuna plantxan pimenta saltsarekin, pikilloko piperrekin eta patata frijituekin. (Azpizuna oso ona zegoela diote, naiz eta pimenta saltsa izena bakarrik izan eta patata frijituak, nahiz eta ondo eginak egon, izoztuak ziren.
Postreak:
- Teilak arroz esnearekin (dirudienez, oso goxoa zegoen, oraindik ezpainetan zaporea bilatzen dago eta.
- Gasteiz tarta (Arrakastatsua izan da ere, bestea oraindik aurpegian postrearen osagai batzuk darama)
Esan dutenez, menuan plater gehiago zeuden, eta aukera guztietatik, nik mihi-arraina aukeratuko nuke, baina haiek haragia nahiago dutenez…
Joan eta gero, uste dut ez dela haiek gustukoen daukaten jatetxea, Gasteizko “Ristorante l’oliva” eta “Olarizu Jatetxea” nahiago dituztelako, baita Manresako “Sakura japoniar jatetxea” eta “La Creperia” ere.
Nire jabeak jatetxeari ipinitako puntuazioak hauek dira: Lokalari 7 puntu (xumea, garbia eta zainduta), janariari 7,75 puntu (tradizionala eta berrikuntzarik gabekoa, baina kalitate handikoa), zerbitzuari 6 puntu (jatetxe motarako zuzena, besterik gabe) eta kalitate-prezio harremanari 7 puntu (35€ jai egun batean eskaintzen den menu batengatik, ez dago hain gaizki). Puntuazioa jatetxerako 6,9 puntukoa da, batez beste.
Joateko gogoak baldin badituzue, hemen uzten dizkizuet datuak:
“Albéniz Jatetxea”
c/ Portal del Rey, 9
Vitoria-Gasteiz
Teléfono: 945 25 66 85
2009-12-27
2009-12-06
Zerbaren orri-mamiak izokinarekin
Izokina! Buahhh... Duela asko haiek hain goxoa den gauza bat ez zutela prestatzen. Nahiz eta askotan ez dute egin, hau egin zutenean haiek esan zuten “Zerbaren orri-mamiak izokinarekin”, bizio handia direla; zuek ikusiko duzue.
Ezer baino lehen, hurrengo osagaiak prestatu zituzten:
5 edo 6 zarbaren orri, bere zurtoin lodiarekin.
½ gaztako ziria
200gr. izokin ketua
Arrautza bat
½ tipula
Baratxuri-atal bat
Edalontzi bat ardo zuria
Irina, olioa, perrexila eta gatza.
Esan dizuet goxoa daudela? Bai? Ba daude!!
Lehenik, zerbaren orri-mamiak garbitu zituzten, orri eta zurtoinaren hariak kendu zituzten ganibetarekin. Segidan, zurtoinak moztu zituzten (gutxi gorabehera, 5 edo 6 zentimetroko neurriarekin) eta ipini zituzten kazola batean ur gaziarekin.
Erakin bitartean, zerbaren orriak garbitu eta moztu zituzten, eta beste kazola batean jarri zituzten.
Kazolak sutan utzi zituzten 15 minutuz.
15 minutu pasa eta gero, zerbaren orri-mamiak xukatu zituzten. Irakingo ura gordatu zuten katilu batean, aurrerago erabiltzeko.
Zerbaren orri-mamiak irakin eta gero, ahamentxo-gozoak egiten zituzten, hasieran orri-mami zati bat, izokin zati bat, gazta zati bat, eta beste orri-mami zati bat ahamentxoa bukatzeko. Jarraian irineztatu zuten eta ahamentxoak arrautsetik pasatu zituzten. Azkenean zartagin batean olio beroarekin, ahamentxoak ipini zituzten, arrautzaztatu on egiteko.
Arrautza-irinetatik pasatu eta gero, orri-mamiak paper-xukagarrian ipini zituzten. Soberan dagoen olioa kentzen zen bitartean, saltsa bat prestatzera pasatu ziren.
Arrautza bat jarri zuten kazola batean gaztarekin, arrautza gogortu bat egiteko.
Baratxuria eta tipula txikitu zuten eta azkenean ipini zituzten zartagin batean su txikitan. Bere kolorea aldatu zutenean, irin koilarakada bat gehitu zuten eta ondo nahasten zuten. Jarraian edalontzi bat ardo eta egosiaren orri-mamietako ura gehitu zituzten, eta ondo nahastu zuten, saltsa mehea lortzeko. Lortu zutenean, zerbaren orri-mamiak arrautza-irinetatik pasatutak gehitu zituzten, eta dena utzi zuten 5 minutu su txikian.
Azkenik, arrautza gogortu txikitu eta gehitu zuten platerakoan dekorazio moduan.
Platera prestatuta zegoenean, horrela geratu zen:
Animatu zaitezte! Hau oso plater erraza eta goxo-goxoa da, biboteak miazkatzeko. Miauuu!!
Ezer baino lehen, hurrengo osagaiak prestatu zituzten:
5 edo 6 zarbaren orri, bere zurtoin lodiarekin.
½ gaztako ziria
200gr. izokin ketua
Arrautza bat
½ tipula
Baratxuri-atal bat
Edalontzi bat ardo zuria
Irina, olioa, perrexila eta gatza.
Esan dizuet goxoa daudela? Bai? Ba daude!!
Lehenik, zerbaren orri-mamiak garbitu zituzten, orri eta zurtoinaren hariak kendu zituzten ganibetarekin. Segidan, zurtoinak moztu zituzten (gutxi gorabehera, 5 edo 6 zentimetroko neurriarekin) eta ipini zituzten kazola batean ur gaziarekin.
Erakin bitartean, zerbaren orriak garbitu eta moztu zituzten, eta beste kazola batean jarri zituzten.
Kazolak sutan utzi zituzten 15 minutuz.
15 minutu pasa eta gero, zerbaren orri-mamiak xukatu zituzten. Irakingo ura gordatu zuten katilu batean, aurrerago erabiltzeko.
Zerbaren orri-mamiak irakin eta gero, ahamentxo-gozoak egiten zituzten, hasieran orri-mami zati bat, izokin zati bat, gazta zati bat, eta beste orri-mami zati bat ahamentxoa bukatzeko. Jarraian irineztatu zuten eta ahamentxoak arrautsetik pasatu zituzten. Azkenean zartagin batean olio beroarekin, ahamentxoak ipini zituzten, arrautzaztatu on egiteko.
Arrautza-irinetatik pasatu eta gero, orri-mamiak paper-xukagarrian ipini zituzten. Soberan dagoen olioa kentzen zen bitartean, saltsa bat prestatzera pasatu ziren.
Arrautza bat jarri zuten kazola batean gaztarekin, arrautza gogortu bat egiteko.
Baratxuria eta tipula txikitu zuten eta azkenean ipini zituzten zartagin batean su txikitan. Bere kolorea aldatu zutenean, irin koilarakada bat gehitu zuten eta ondo nahasten zuten. Jarraian edalontzi bat ardo eta egosiaren orri-mamietako ura gehitu zituzten, eta ondo nahastu zuten, saltsa mehea lortzeko. Lortu zutenean, zerbaren orri-mamiak arrautza-irinetatik pasatutak gehitu zituzten, eta dena utzi zuten 5 minutu su txikian.
Azkenik, arrautza gogortu txikitu eta gehitu zuten platerakoan dekorazio moduan.
Platera prestatuta zegoenean, horrela geratu zen:
Animatu zaitezte! Hau oso plater erraza eta goxo-goxoa da, biboteak miazkatzeko. Miauuu!!
2009-10-20
Quiche Lorraine
Kaixo guztioi! Orain dela gutxi entzun nuenean nire jabeak “Quiche Lorraine” bat egingo zutela, pentsatu nuen horiek erotuak zeudela. Plater bat izen horrekin, ziur nengoen zaila zela, baina azkenean, egia esateko, uste dut hurrengo aldiz nik egingo dudala (arrain pixka batekin, hori bai... hmmmm.... “Quiche Nissiraine”...), laburbilduz, plateretan:
Osagaiak:
Hostorezko - masa disko bat
2 Arrautza
Tipula bat
400 ml. Esne-gain
150 gr. urdaiazpiko egosi
150 gr. Emmental gazta
Gurina edo olioa
Gatza
Lehenengo eta behin, aurretik berotzera ipini zuten labea (200º ). Berotu bitartean, molde biribil bat prestatu zuten. Moldea gurin pixka batekin koipeztatu zuten eta moldearen barrualdean hostorezko – masa ipini zuten. Ipini eta gero, hostorezko – masa sardexkarekin zulatu zuten, egosi bitartean burbuilak egitea saihesteko.
Behin hau eginez gero, memento hoberena iritsi zen (beno, nireentzat gutxienez...): kubotan zatitu zuten urdaiazpikoa (Zer goxoa!!). Gainera, tipula lumatu eta txikitu zuten. Segidan, zartaginean olio koilaraka batekin, tipula gehitu zuten eta egosi zuten su txikian, ia ia tipula gardena geratu arte.
Katilu batean, arrautzak gehitu zituzten irabiatzeko tortilla prestatzeko bezalakoa. Irabiatuak zeudenean, esne-gaina, urdaiazpikoko kuboak eta tipula gehitu zituzten Emmental-gaztarekin batera. Jarraian, osagai guztiak nahastu zituzten eta, amaitu zutenean, ore hori moldean ipini zuten.
Azkenean, labean egosi zuten orea (30 minutu, gutxi gora behera, 180º-ekin) moldeko gainezka gatzatzeko eta hostorezko – masa egosteko. Egosien azken bi minututan, gainerretzailea ipini zuten, eta platera, horrela geratu zen:
Ez daukazu jateko gogorik ?
Osagaiak:
Hostorezko - masa disko bat
2 Arrautza
Tipula bat
400 ml. Esne-gain
150 gr. urdaiazpiko egosi
150 gr. Emmental gazta
Gurina edo olioa
Gatza
Lehenengo eta behin, aurretik berotzera ipini zuten labea (200º ). Berotu bitartean, molde biribil bat prestatu zuten. Moldea gurin pixka batekin koipeztatu zuten eta moldearen barrualdean hostorezko – masa ipini zuten. Ipini eta gero, hostorezko – masa sardexkarekin zulatu zuten, egosi bitartean burbuilak egitea saihesteko.
Behin hau eginez gero, memento hoberena iritsi zen (beno, nireentzat gutxienez...): kubotan zatitu zuten urdaiazpikoa (Zer goxoa!!). Gainera, tipula lumatu eta txikitu zuten. Segidan, zartaginean olio koilaraka batekin, tipula gehitu zuten eta egosi zuten su txikian, ia ia tipula gardena geratu arte.
Katilu batean, arrautzak gehitu zituzten irabiatzeko tortilla prestatzeko bezalakoa. Irabiatuak zeudenean, esne-gaina, urdaiazpikoko kuboak eta tipula gehitu zituzten Emmental-gaztarekin batera. Jarraian, osagai guztiak nahastu zituzten eta, amaitu zutenean, ore hori moldean ipini zuten.
Azkenean, labean egosi zuten orea (30 minutu, gutxi gora behera, 180º-ekin) moldeko gainezka gatzatzeko eta hostorezko – masa egosteko. Egosien azken bi minututan, gainerretzailea ipini zuten, eta platera, horrela geratu zen:
Ez daukazu jateko gogorik ?
2009-09-28
Kuiatxo beteak
Batzuetan, nire jabeak bidai batetik etortzen direnean, errezetak ekartzen dizkidate. Niri, asko gustatzen zaizkit, baina gehiago errezetak itsaskiak edo arrainak eramaten dutenean, eta gaurko kontua da ....
Oraingo honetan, nahiz eta arraroa dirudi bakarrik neuren jabeetako bat sartu zen sukaldean, agian errezeta oso erraza delako, edo beharbada... beno, ez dauka ardurarik, eztabaida gaia da biboteak milikatzen ari naizela.... hau da hau errezeta!!
Osagaiak:
2 Kuiatxo (bat bakoitzeko)
16 Ganba
60 gr. gazta-hautsa.
Irina
Oliba-olioa
Gatza
Perrexila
Ezer baino lehen, kuiatxoak garbitu eta lehortu zituen. Segidan, kuiatxoak moztu zituen medailoien moduan (gutxi gorabehera, 5 edo 6 zentimetroko lodierarekin). Arretaz, kuiatxoak frijitzera ipini zituen zartaginean (zartaginean estalkia jarri zuen, zipriztinak saihesteko).
Frijituak zeudenean, medailoiak ipini zituen platerean eta, ganibet bat erabiltzen, kuiatxoak hustu zituen (bakarrik oinarriak utzi zituen). Jarraian, kuitxoen mamia txikitu zuen, gatza pixka bat gehitu zuen eta ... zartaginera! Ganbekin batera frijitzeko. Frijitu zuenean, medailoiak bete zituen kuitxoen mamia eta ganbekin. Segidan, medailoiak ipini zituen labearen erretiluan (Denak ipini zituen! Eta nireentzat... ezer... grrr ).
Burruntzali batean, edalontzi batean ura egostera ipini zuen, ganben buruekin (batzuetan ‘Maggi’-ko pastilla erabiltzen du, baina beno, uste dut....) eta perrexila pixka bat, ere bai. Hamar minutu egosi zen, arrain-salda lortzeko.
Azkenean, zartagin berberan, nire jabeak olio pixka bat ipini zuen berotzeko. Berotu zuenean, irin koilarakada bat ipini zuen eta ondo eragin zuen, ore homogeneo lortu arte. Memento horretan arrain-salda gehitu zuen eta eragin berriro ere, bexamelen antzekoa lortu arte.
Bukatzeko, medailoiak dutxatu zituen bexamelarekin, gazta-hautsez hautseztatu zuen eta, 5 minutu labean ipini zuen ondo gainerretzeko.
Honen polita geratu zen:
Oraingo honetan, nahiz eta arraroa dirudi bakarrik neuren jabeetako bat sartu zen sukaldean, agian errezeta oso erraza delako, edo beharbada... beno, ez dauka ardurarik, eztabaida gaia da biboteak milikatzen ari naizela.... hau da hau errezeta!!
Osagaiak:
2 Kuiatxo (bat bakoitzeko)
16 Ganba
60 gr. gazta-hautsa.
Irina
Oliba-olioa
Gatza
Perrexila
Ezer baino lehen, kuiatxoak garbitu eta lehortu zituen. Segidan, kuiatxoak moztu zituen medailoien moduan (gutxi gorabehera, 5 edo 6 zentimetroko lodierarekin). Arretaz, kuiatxoak frijitzera ipini zituen zartaginean (zartaginean estalkia jarri zuen, zipriztinak saihesteko).
Frijituak zeudenean, medailoiak ipini zituen platerean eta, ganibet bat erabiltzen, kuiatxoak hustu zituen (bakarrik oinarriak utzi zituen). Jarraian, kuitxoen mamia txikitu zuen, gatza pixka bat gehitu zuen eta ... zartaginera! Ganbekin batera frijitzeko. Frijitu zuenean, medailoiak bete zituen kuitxoen mamia eta ganbekin. Segidan, medailoiak ipini zituen labearen erretiluan (Denak ipini zituen! Eta nireentzat... ezer... grrr ).
Burruntzali batean, edalontzi batean ura egostera ipini zuen, ganben buruekin (batzuetan ‘Maggi’-ko pastilla erabiltzen du, baina beno, uste dut....) eta perrexila pixka bat, ere bai. Hamar minutu egosi zen, arrain-salda lortzeko.
Azkenean, zartagin berberan, nire jabeak olio pixka bat ipini zuen berotzeko. Berotu zuenean, irin koilarakada bat ipini zuen eta ondo eragin zuen, ore homogeneo lortu arte. Memento horretan arrain-salda gehitu zuen eta eragin berriro ere, bexamelen antzekoa lortu arte.
Bukatzeko, medailoiak dutxatu zituen bexamelarekin, gazta-hautsez hautseztatu zuen eta, 5 minutu labean ipini zuen ondo gainerretzeko.
Honen polita geratu zen:
2009-09-08
Espinakak bexamelarekin
Bai, badakit, hau ez da ohiko kontua baina beno, katutxo arraro bat naiz... batzuetan barazkiak jatea gustatzen zait, gutxienez gure etxean bezalakoak prestatuak, bere gehigarriekin (urdaiazpikoa, ganbatxoak, etab.) ... mmmm,, biboteak milikatzeko, beraz, banoa!
Bi pertsonentzako osagarriak (Niri ez naute ia inoiz taldean sartzen)
400 gr. espinaka
¼ tipula
Urdaiazpiko xerra bat edo 50gr. ganbatxoak (Gehigarri bezala)
Gatza
Olioa
100 ml. Esnea
Agerikoa da, espinakak freskoak beti izoztuak baino hobeagoak dira, nahiz eta nire jabeak maiz Frudesa-ren espinaka izoztuak erosi (haien ustez, antza handiena daukatenak baina izoztuak freskoak baino erosoagoak dira, banakako dosietan daudelako).
Prestakuntza oso erraza da. Ni bezalako katu bat ere egin ahal dut, bakarrik espinakak 10 minutuan egosi behar dira (ur gazian, noski!), eta kitto.
Ondo egosi eta gero, bexamel bat prestatu behar dugu. Nire jabeak, batzuetan, errezeta aldatzen dute: egun batzuk, urdaiazpikoaren zatitxoak gehitzen dituzte, beste egun batzuk, ganbatxoak (hmmm!!), hori bai, beti tipula-laurdena xehatua gehitzen dute.
Nola? Orain... irakurri, mesedez.
Esne-ontzi batean, olio pixka bat gehitzen dute. Olioa beroa dagoenean, tipula gehitzen dute. Tipula urrezkoa dagoenean beste osagarriak gehitzen dituzte (adibidez: urdaiazpikoak, ganbak eta abar). Segidan, irin koilarakada bat gehitzen dute eta dena ondo nahasten dute ore homogeneitasuna lortzeko. Lortzen dutenean, esnea gehitzen dute gatz pixka batekin eta berriro nahasten dute, pikorren eraketa saihesteko.
Orea loditu arte nahastu behar da, uste dut bakarrik 2 minutu behar ditugula. Memento honetan, espinakak gehitzen dituzte eta ondo nahasten dituzte. Azkenean, orea erretilu batean labearentzat jartzen dute eta labean jartzen dute gainerretzeko.
Beharbada, arraroa iruditzen zaizue, baina katutxo honi, espinakak asko gustatzen zaizkio, baina beno, gutxienez, hauek errezeta hori primeran egin dute.
Bi pertsonentzako osagarriak (Niri ez naute ia inoiz taldean sartzen)
400 gr. espinaka
¼ tipula
Urdaiazpiko xerra bat edo 50gr. ganbatxoak (Gehigarri bezala)
Gatza
Olioa
100 ml. Esnea
Agerikoa da, espinakak freskoak beti izoztuak baino hobeagoak dira, nahiz eta nire jabeak maiz Frudesa-ren espinaka izoztuak erosi (haien ustez, antza handiena daukatenak baina izoztuak freskoak baino erosoagoak dira, banakako dosietan daudelako).
Prestakuntza oso erraza da. Ni bezalako katu bat ere egin ahal dut, bakarrik espinakak 10 minutuan egosi behar dira (ur gazian, noski!), eta kitto.
Ondo egosi eta gero, bexamel bat prestatu behar dugu. Nire jabeak, batzuetan, errezeta aldatzen dute: egun batzuk, urdaiazpikoaren zatitxoak gehitzen dituzte, beste egun batzuk, ganbatxoak (hmmm!!), hori bai, beti tipula-laurdena xehatua gehitzen dute.
Nola? Orain... irakurri, mesedez.
Esne-ontzi batean, olio pixka bat gehitzen dute. Olioa beroa dagoenean, tipula gehitzen dute. Tipula urrezkoa dagoenean beste osagarriak gehitzen dituzte (adibidez: urdaiazpikoak, ganbak eta abar). Segidan, irin koilarakada bat gehitzen dute eta dena ondo nahasten dute ore homogeneitasuna lortzeko. Lortzen dutenean, esnea gehitzen dute gatz pixka batekin eta berriro nahasten dute, pikorren eraketa saihesteko.
Orea loditu arte nahastu behar da, uste dut bakarrik 2 minutu behar ditugula. Memento honetan, espinakak gehitzen dituzte eta ondo nahasten dituzte. Azkenean, orea erretilu batean labearentzat jartzen dute eta labean jartzen dute gainerretzeko.
Beharbada, arraroa iruditzen zaizue, baina katutxo honi, espinakak asko gustatzen zaizkio, baina beno, gutxienez, hauek errezeta hori primeran egin dute.
Suscribirse a:
Comentarios (Atom)