Gnocciak

Miua!! Duela asko ez dudan idatzi eta hori falta sentitzen dut, baina ez da nire errua, azkenean sukaldean sartzen direnean, atea irten dute. Ez dakit zergatik, baina hitz egin beraiekin.

Beno, pasaden larunbatean, nire nagusiak berriro saiatu ziren… berriro ere sukaldean sartu ziren! Baina, oraingo honetan, niretzat ez zuten janaria prestatzen oso gozo-gozoa… dena den, nahiz eta plater hori nazkagarria izan ni bezalako katutxo zoragarri eta katxarroentzako, uste dut pertsonarentzat zuek bezalakoak, gustatu asko ahal du… nire jabeen arabera, gnocchi izena jasotzen du prestatu zuten gauza fin hori.

Egia esan, erraza bezain entretenigarria egiteko den plater aparta da (ni arrain falta sentitzen dut).

Osagaiak dira:

500 gr. Patata
150 gr. Irina
Arrautza bat
Gatza
100 ml. Esne-gain
Perretxikoko era askotako
Tipula erdi
Baratxuri-ale bat

Eltzean ur gaziarekin patatak sartu zituzten, hogei bat minutan egosteko (garbiak baina lumatu gabe). Truku bat: patatak egos itzazue laban batekin sustatzen arte labana erraz eta garbi atera arte. Segidan, patatak lumatu zituzten eta patatak zapaldu zituzten patata-purea mota bat lortzeko.

Patatak ipini zituzten kaikuan eta arrautza irekita gehitu zuten. Segidan, nahasketarekin hasi ziren, eskuak erabiliz. Pixkanaka-pixkanaka, irineko kantitate gutxiak gehitzen zituzten itzurtirako pikorrik egitea bitartean nahasten jarraitu zuten.

Oreak bere eskuetan itsasten ez zenean oratzeari utzi zioten. Segidan, orea-biribilkitxo batzuk egiten zituzten. Orea-biribilkiek lodiera zeuzkaten bere hatz handiak bezalakoa. Orea-biribilkiak lortu zituztenean, haiek oreak zatiz mozten (zentimetro batek zeuzkaten bakoitzak, gutxi gorabehera).

Segidan, eltze bat ur gaziarekin jarri zuten sutan eta egosten hasi zenean, gnocchiak gehitu zituzten apurka-apurka. Egia esateko, azkar egosten ziren, bakarrik pare bat minutu kostatu zen. Teknika da kantitate txikietan egosten eta uretik atera azalean agertzen direnean.

Esan zuten arabera , gnocchiei edozein saltsa ondo dagokie (adibideak: tomate, perretxiko edo pesto saltsak). Oraingo honetan, tokatu zen saltsa bat perretxikoekin eta esne-gainarekin. Horientzat, zartagin txikian sartu zuten tipula ebakia. Egosi zenean, perretxikoak ebakiak gehitu zituzten eta, azkenean, prest zegoenean, gehitu zuten esne-gaina eta gutxi utzi zuten pixka bat. Azkenik, gehitu zituzten gnocchiak kreman eta minutu pare bat sua astitsuan utzi zituzten.

Horrela geratu zen platera:



Bai esan dizuedan moduan nire gustuarentzat, arrain pixka bat falta zaio (ai ene! Zer gozoa dago!!!) baina haientzat: mundiala zegoen!!

Moussaka

Atseden-egun batzuk geroago, errezeta bat kontatu nahi dizuet. Errezeta hau nire jabeek aldizka egiten dute. Ez dakit ondo nola esaten den, hizkuntzak ez direlako nire indar-gunea. Haien iritziz, bere izena “Mousaka” da.

Osagaiak ateratzen zituzten bitartean, kontatu zuten “mousaka”-ko bertsio batzuk daudela. Oraingo honetan, Greziako bertsioa egin zuten, eta hau da esango dizuedan errezeta.

Atera zituzten osagaiak izan ziren (bi pertsonarentzat):

2 Alberjinia
250 gr. txekorraren eta txerriaren haragi txikitua (Grezian, arkume haragia erabiltzen dute)
Arrautza bat
Tipula erdia
Gazta-hautsa
Olioa
Gatza

Lehenik, alberjiniak garbitu zituzten eta txortentxo berdeak moztu zituzten. Jarraian, alberjiniak moztu zituzten luzetara era finean, gutxi gora behera zentimetro erdiko lodierarekin.

Segidan, kazolan ur gaziarekin alberjiniak sartu zituzten. Urrats hori saltatu ahal dugu, baina, gero, alberjiniak olio gehiegi hartzen dute eta hori txarra dela esaten dute. Nire jabeak, hamar minututan irakiten utzi zituzten eta, ondoren, alberjiniak zukatu zituzten.

Zartagin zabal batean olioa jarri zuten. Olioa berotu zenean, alberjiniako orri bakoitza sartu zuten zartagina. Zartaginetik atera zituztenean, sukaldeko xukapaperraren azpian ipini zituzten, olio gehiago xurgatzeko.

Azken alberjinia orria frijitu eta gero, zartagin berean, tipula moztuta gehitu eta gorritu zuten, minututxo batean gutxi gorabehera. Segidan haragi txikitua gehitu zuten, gatza eta piper apur batekin. Haien ustez, olio erre pixka bat gelditu bazaizue, momentu honetan gehitu ahal duzue zartaginean, haragia goxoagoa geratzeko.

Labearentzako erretilu batean, "Moussaka" prestatu zuten. Alberjiniako geruza bat, haragiko bat eta, gero, beste alberjiniako geruza bat. Alberjinia gelditu bazaizue, beste geruza bat gehitu ahal duzue, baina uste dut, kantitate gehiago egitea hobea dela. Honela, egun gehiagorako edukiko dugu (uste dut, atsedenarekin hobetzen dela).

Azkenean, tokea emateko, arrautza bat platerean irabiatu zuten eta azken alberjiniaren geruzaren azpitik sakabanatu zuten, barrurantz sartzen zelako.

Azkenik, gazta-hautsa pixka bat jarri zuten, eta guztiarekin ere, labean sartu zuten gratinatzeko hiru edo lau bat minutu, “Moussaka” urreztatu arte.

Halaxe gelditu zen,




Badakizue, arrainak gustatzen zaizkit, baina ene!!... jateko gozo-gozoa da “Moussaka” hau.

Lau gutiziako fideoak

Ai ama! Nire jabeak, beti bezala, plater goxo-goxoak egiten sukaldean! Zergatik egiten dituzten plater guztiak itxura hori daukate?

Beno, hasteko, plater hau egiteko erabili zituzten osagaiak esango dizkizuet (bi pertsonentzako)

200 gramo fideo
50 gramo kakahuete
50 gramo ilar
50 gramo ganba txiki
Soja saltsa
Arrautza bat
Gatza
Olioa

Hasteko, kazola batean ura ipini zuten, gatza eta olioarekin batera, bitrozeramikan berotzeko. Ura bere irakite puntura ailegatu zenean, fideoak barruan jarri zituzten. Kontuz! Ez utzi fideoak uretan 8 minutu baino gehiago, bestela desegingo dira eta. (Eta janaria, osoa badago, hobeto).

Fideoak egosten utzi zituzten eta, bitartean, arrautzarekin tortilla frantses bat egin zuten. Horretaz gain, beste kazola batean, ilarrak egosten jarri zituzten 8 minutuz. Minutu horiek pasatu eta gero, zartagin batean ganba txikiak frijitu zituzten eta, bere puntura ailegatu zirenean, ilarrak, tortilla frantsesa eta kakahueteak bota zituzten.

Geroago, fideoei ura kendu zieten eta beste gauza guztiekin batera nahastu zituzten zartaginean. Gainera, momentu honetan soja saltsa pixka bat bota zuten, platera horrela geratuz.





Zelako itxura, ezta? Benetan penagarria da horrelako janaria katuentzat ez izatea…

Miau!!

Izokineko konbinatua

Miau! Oraindik nire biboteak miazkatzen ditut. Zergatik ez zidaten utzi pixkatxo bat jatea, edo usaintzea, edo ukitzea? Gasteizko katurik alaiena izango nintzateke momentu honetan. Baina, hobeto pentsatzen badut, ez nintzateke izango gasteizko katurik alaiena, Europa osokoa baizik… 
 
Sukaldean sartu bezain laster, guztia prestatu zuten bientzako afaria egiteko. Zelako itxura egiten zuen guztia!

 
2 izokin xerra 
1 Patata handi bat 
4 kuiatxo xerra 
2 alberjinia xerra  
Entsalada egiteko prestakina (edo, nahiago baduzue, uraza jarri dezakezue) 
Belar aromatikoak 
Olioa 
Gatza

 
Patatak zuritzen eta txikitxen hasi ziren, makil forma emanez (nire jabeak patata hainbat eratan txikitxen dituzte) eta frijigailuaren olioa berotu zenean, patatak barrura sartu zituzten.  
 
Bitartean, zartaginean olio pixka bat berotzera jarri zuten (nahi duenak plantxa erabili dezake). Izokinari gatza jarri zioten eta zartaginera pasatu zuten alberjiniarekin eta kuiatxoarekin batera.  
 
Kontuan izan behar da izokina bakarrik hiru minutu behar dituela alde batetik eta beste bi beste aldetik egina egoteko.Kuriositateagatik, esango dizuet nire jabeak momentu hau aprobetxatzen dutela izokinari belar aromatikoak ipintzeko biratzeko ordua ailegatzen denean. Zelako usaina egiten du!   
 
Guztia frijituta dagoenean, patatak sukaldatzeko paperan jarriko ditugu olio pixka bat galdu dezaten. Hau egin eta gero, platera muntatuko dugu barazki eta patata frijituak, patata frijituak, izokina eta norberaren gustura egindako entsalada bat jartzen, horrela geratuz:  
 
 

Zer iruditu zaizue? Badirudi oraindik bere usaina sumatzen dudala!!

Lurreratzea

Ene! Zorionez ez da larrialdikoa izan 

Normalean hemen idatziko dudana, berriz, larrialdietarako izango da normalean. 

Nire izena Nissi da eta, argazkian ikusten denez, katu arrunt bat naiz (etxean “Callejerus Silvestris esaten didate), oso bizitza lasaia eta erosoa daramana (hiru urterekin, bakarrik jaten, lo egiten eta jolasten dut). 
 
 
 
 

Nire helburu nagusia blog hau idazterakoan nire jabeak sukaldean egiten dutena kontatzea da, interesatuko zaizuen ustearekin.Gutxienez, niri, egun batzuetan nire biboteak joaten zaizkit (eta, haien ohiuengatik, atzaparrak ere bai)… hain usain ona dago sukaldean… ai ama…  

Orrialde hauetan azalduko dizuet nola egin erraztasunez, lasaitasunez eta dibertsioaz nire biboteak mugiarazten dituzten plater guztien errezetak. 

Ez dakit zuentzat interesgarria izango den ala ez, haiek gehienez ordu erdi pasatzen dutelako sukaldean-   

Espero dut zuen gustukoa izatea. On egin! 
 
Miauuu