Urdaiazpikoko kroketak

Gaurko sarreran kroketei buruz dugu. Plater hau pertsona gehienen gustukoa da eta bere zaporea erabat aldatzen konbinazio ugari onartzen ditu, hala ere, eta nahiz eta Espainia osoan plater tipiko bat izan, gero eta arruntagoa da supermerkatuko plater prestatuen artean plater honekin topo egitea, bere prestakuntza prozesuan lan handia ematen duen plater bat delako.

Hau guztia azaldu eta gero, bakarrik falta zaigu esatea urdaiazpikoko kroketak nola prestatzen diren azalduko dizuegula.

24 kroketa egin nahi baldin baditugu, hurrengo osagaiak erabili beharko ditugu azken emaitza aproposa izan dadin:

50 gramo irina

Litro erdi esne

100 gramo urdaiazpiko

Tipulin erdi bat

Baratxuri hortz bat

50 gramo gurina (edo oliba olioko kopuru berbera)

Ogi txigortua

2 arrautza

Oliba olioa

Ezer baino lehen, tipulina garbitu eta gero, zati txikietan moztuko dugu, helburua posiblea den bezain txikia izanik. Honekin batera, baratxuriko hortza hartuko dugu eta, mozten amaitu bezain laster, lapiko batera pasatuko ditugu, hori egin baino lehen bere barrualdean gurina deseginda egon behar dela kontuan izanik.

Barazkiak prestatzen diren bitartean, urdaiazpikoa zati txikietan moztuko dugu eta, prest dagoenean, lapikora botako dugu barazkiekin batera. 

Nahasketa prest dagoenean, irina gehituko dugu eta, prest dagoenean, esnea gehituko dugu apurka-apurka. Pauso hau egiten gaudenean, nahasketari jarraian bueltak ematen beharrezkoa dela kontuan izan behar dugu. Horren ondorioz, irina gogortzen denean esnea gehituko dugu, helburua ore sendo bat lortzea delako. Normalean hau lortzeko batezbesteko denbora 30 minutukoa da, non lapikoan daukagun nahasketari bueltak eman behar izango dizkiogu jarraian.

Aurreko pausua amaitu bezain pronto, nahasketa ordu batzuk utziko duzue hozten. Horretarako, gure gomendioa da film batekin estaltzea eta hozkailuan sartzea 8 orduz. Hori bai, hau egin baino lehen nahasketa ontzi batera pasa beharko duzue, non erabat hoztu behar da hozkailuan sartu baino lehen. Denbora hau pasatu eta gero, oreari forma emango diogu. Horretarako, pusketa txikiak hartuko ditugu, forma emango diegu eta urreztatuko ditugu.

Azkenik, bakarrik kroketak frijitzea falta zaigu. Horretarako, olioa ipiniko dugu zartagin batean eta, beroa dagoenean, kroketak sartuko ditugu, erre ez dezaten kontrolatzen denbora guztian. Gomendio bezala, soberan dagoen olia kentzeko, sukaldeko papera erabiltzea interesgarria izan daiteke, kroketen zaporea hobetzen delako eta platera osasuntsuagoa delako olioa kentzen baldin badiogu.

Hona hemen emaitza posible bat:

On egin!

Sasoiko produktua. Otsaila: ilarrak

Urtarrila jada jan dugu! Eta gainera, oso azkar. Ia konturatu gabe urteko lehendabiziko hilabetea atzean utzi dugu, egutegiaren hilabeterik hotzenenetariko batean sartzeko, gure etxeko sofan etzanda egoteko erabat aproposa dena, berogailua edo tximinia piztu ditugula aprobetxatuz, eta, noski, koilarazko platerak jateko. Hala ere, gure osasuna zaintzea gustatzen zaigunez gero, momentu honetan sasoi ezin hobean dagoen barazki bat gomendatuko dizuegu: ilarrak.

Bai, arraroa izan daiteke zuentzat, baina ilarrek bi biltze-data dituzte, otsailaren amaieran eta udaren hasieran. Nahiz eta, hori bai, ez otsailaren ez ekainean, ezin du kendu “barazki aspergarriak” ezizena.

Ilarren jatorria Ekialde Ertainean topatu dezakegu, non orain dela 10000 urte agertu ziren, gutxi gorabehera. Gure organismoarentzat onuragarriak diren ezaugarri pilo dauzkate ilarrak, odolaren zirkulaziorako eta hain beldurgarria den “Kolesterol txarra” kontrolatzeko batez ere. Hau da, gure bihotzaren osasunerako aliatu aparta da.

Leka txiki hau, proteina begetaletako, magnesioko, burdinako eta kaltzioko iturri bat da. Azken finean, energia iturri ona da, gure gorputzeko zelulen berriztatzerako aukera ona izanik.

Ilarrak sukaldatzeari buruz hitz egiten baldin badugu, egosteko lekadun errazenetarikoen artean kokatu behar ditugula esan behar dugu, freskoak baldin badira 5 minututan haien irakiten (edo baporetan) mantenduz, prest izango ditugulako, denbora 10 minutukoa izanik izoztuak baldin badira. Hori bai, bi kasuetan, bere kolore berde berezia mantendu nahi baldin baduzue, uragatik pasatu beharko dituzue prest daudenean.

Nahiz eta benetan aspergarriak izan (benetan meleka den zapore batengatik), ilarrak sukaldean aukera sorta ikaragarria aurkezten digute, beste plater baten osagarri bezala erabili ahal ditugulako, azken emaitza bezala bertutez gainezka dagoen plater bat lortuz. Hona hemen adibide batzuk:

•  “Ilar kaneloien”. Estetikoki antekoak tradizionaletara baina sukalde onenen mereziduna den zaporearekin, eta gainera, oso dibertigarriak dira.

• Eta gure lagunaren eskuaren Glo (“Lagunekin sukaldatzen”), akonpainamendu proposamena dakarkizuegu: “Oilasko prestatua barazkiekin”

Lupia tartar laranja zukuarekin

Duela hilabete pare bat errezeta berezi eta arriskutsu bat aurkeztu genuen gure tokitxoan, “Izokin tartar sagar garratzarekin eta ahuakaterekin”. Arriskutsua da mundu guztia ez dagoelako prest tartarraren teknika dastatzeko, baina guri erabat sorgindu gintuenez, hurrengo pausoa eman genuen “Lupia tartar laranja zukuarekin” prestatzea erabaki genuenean.

Ikusiko duzuen moduan, ideia berbera da, baina emaitza, nahiz eta ikusgarria izan, erabat desberdina da, ondorio bezala zapore desberdin batekin topo egitea daukana.

Hurrengo osagaiak erabiliko ditugu (bi pertsonentzat):

2 lupia (edo lupia basati txiki bat)

Laranja bat

Piper gorri erdia

Tipulin fresko bat

Dijoneko ziape kafe koilarakada bat

Gatza

Piperbeltza

Dena prestatuta? Eta noski, ganibeta ondo zorroztuta? Ba… aurrera!

Hasteko, lupia (edo lupiak) prestatuko duzue. Hori egiteko, arraina garbituko duzue, azala eta hezur guztiak kenduz. Kontuz urrats honetan, hezur guztiak kentzea oso garrantzitsua delako.

Eginda dagoenean, lupia kubo txikietara moztuko duzue, zentimetro erdikoak gutxi gorabehera, eta bol batean jarriko dituzue. Ondoren, tipulina moztuko duzue kubo txikietan ere bai (lupia kubo txikien tamainara gutxi gorabehera) eta bolean beste osagaiekin batera ipiniko duzue. Gauza bera egingo duzue piper gorriarekin eta laranjaren erdiarekin.

Behin osagai guztiak moztuta dauzkagula, gatza eta piperbeltz apur bat eta Dijoneko ziapeko kafe koilarakada bat gehituko dituzue. Azkenean, laranja-zukua gehituko duzue eta ondo nahastuko eta, koilara pare batekin lagunduz.

Dena ondo nahasita dagoenean, bola filmatuko duzue eta hozkailuan jarriko duzue, ordu pare bat gutxienez, edo hain zuzen ere platera aurkezteko ordua heldu arte.

Guk platera aurkezteko, molde biribil bat aukeratu genuen. Hartan, gutxi gorabehera, nahastearen erdia jarri genuen, tipulin orri batzuk erabiliz apainketarako.

On egin!!

Sasoiko produktua. Urtarrilla: izokina

Aspalditik gure blogan atal berri bat estreinatzea kontuan izan genuen, eta urte berriaren hasierarekin batera, ideia honi forma emateko aitzaki on bat izan daiteke, ezta? Ondo joatekotan, gure ideia hilabetean behin sasoiko produktu bat hautatzea  da (hau da, hilabete horretan bere une onenean dagoen zerbait) eta bere ezaugarriak eta erabilerak azaltzea.

Atal hau estreinatzeko gure produkturik gogokoena erabiliko dugu, eta hau da, inongo zalantzarik gabe, izokina.

Normalean, izokina Atlantikoko ur hotzetatik dator. Izokinak gorputz luzanga du (batzuei 50 eta 60 zentimetro bitartean dabiltzate) eta ezkata txikiekin estalita dago, haietako batzuk, ilunak izanda. Bere haragia arrosa edo laranja da, eta 1 eta 3 kilo bitarteko pisua izatekotan, ezin hobea izango da.

Izokina arraina koipetsu bat da, arrain urdinen familiako kidea izanik. Nahiz eta jende askok bere koipe maila zirikatu, izokinaren koipe portzentajea bere haragian %11a da, hau da, sardinen edo atunaren antzeko kopurua. Hala ere, bere koipea Omega 3an aberatsa da, harekin kolesterolaren murrizketari lagunduz eta koagulu edo odol-tronboak saihestuz.

Hala ere, izokinaren propietate guztiak ez dira egokienak pertsonen osasunerako, arrainaren purin kopurua oso altua delako, gure gorputzeko azido urikoko kantitatea goraino joatea eragiten duena, izanez arrazoi honengatik gomendagarria arrain hau ez jatea azido honekin arazoak dauzkaten pertsonentzat.

Sukaldean, arrain aldakorretarikoen eta gozoenetarikoen artean dago klasifikatuta izokina, nahiz eta, hori bai, ardura beti muturreraino eramatea beharrezkoa izan arraina ez erretzeko, bero gehiegi erabiliz gero izokinak bere ezaugarririk nabarmenenak galtzen dituelako. Guk hiru forma errazak izokina prestatzeko gomendatzen dizkizuegu:

• Papillote eran:

Zalantzarik gabe, egosketa forma hau, beharbada, osasuntsuena eta izokinaren zaporea gehiago errespetatzen duena da. Adibide bat uzten dizuegu: errezeta

• Plantxan:

Tradizionala eta zaporetsua, baina kontuz, izokina erretzea errazegia delako. Errezeta honen eredu bat hemen uzten dizuegu: Izokineko konbinatua

•  “Tartar” batean:

Metodo hau arriskutsua da eta beharbada, ez da mundu guztirako egokia izango, nahiz eta guri izugarri gustatzea. Zer iruditzen zaizue errezeta hau? Izokin tartar sagar garratzarekin eta ahuakaterekin 

Kuia eta ganbak pastela

Etxean liburu berezi bat daukagu, “Karlos Arguiñano zure sukaldean”, etxean izan genuen lehendabiziko sukaldaritzako liburua delako. Garai batez, gure liburu nagusia izan zen, bere orrialdetatik errezeta ugari atera genituelako. Gaur hemen azaltzen dizuegun errezeta haietako bat da, bere izena “Kuia eta ganbak pastela” izanik.

Bi pertsonentzako platera prestatzeko osagaiak honako hauek dira:

½ kg. Kuia

8 ganba

3 arrautza

100 ml. Esne-gain

2 porrua

Tipulina erdi bat

Irina koilarakada bat

Gurina

Ura, olioa, gatza 

Ezer baino lehen, aurretik labea 200 gradutara berotuko duzue. Berotzen den bitartean, kuia kubo txikietan moztuko duzue. Labea beroa dagoenean, kuia moztuta jarriko duzue katilu batean eta hau labean sartuko duzue, han 15 minutuz utziz 180 gradutara. Denbora hau pasa eta gero, kuia gorde ezazue eta, hotza dagoenean, sardexka batekin zapaldu ezazue.

Segidan, porruak eta tipulina ondo garbituko dituzue. Hori eginda dagoenean, bi gauzak txikituko dituzue eta, gero, dena jarriko duzue kazola batean urreztatzeko. Kolore aldatzen denean, irin koilarakada bat gehituko eta prestatzen jarraituko duzue.

Minutu pare bat pasa eta gero, urarekin estaliko duzue eta su motelean prestatzen utziko duzue (15 edo 20 minutuz). Azkenik, dena irabiatuko duzue irabiagailu elektrikoarekin.

Bol batean, arrautzak irabiatuko dituzue esne kremarekin. Ondo lotuta dagoenean, kuia gehituko duzue eta ondo nahastuko duzue.

Segidan, labeko molde bat igurtziko duzue gurinarekin. Gero, kuiako eta arrautzetako nahasketa gehi ezazue, jar itzazue barruan ganba soil eta garbiak. Dena prest dagoenean, jar ezazue moldea Maria bainuan labean 40 minutuz 180 gradutara.

Behin epelduta, bakarrik aurkeztea falta izango zaizue eta, horretarako, hau proposatzen dizuegu:

On egin!!